Karavaan LAB 2010

KaravaanLab 2010

Theatrale expedities door het paradijs van Opmeer

Locatie: Opmeer

Link

Een kraamkamer voor nieuwe locatievoorstellingen

KaravaanLab is een werkplaats en een ontmoetingsplek voor theatermakers en publiek. Op betekenisvolle plekken in het landschap gaan theatermakers op zoek naar de kwaliteiten van het land en de bewoners. Zo wordt een basis gelegd voor toekomstige locatievoorstellingen bij Karavaan. In 2009 is Karavaan gestart met deze nieuwe programmalijn, toen onder de naam “Kijk op de dijk”. Zes theatermakers kregen 24 uur de beschikking over een mobiele werkplaats waar zij componeerden, fotografeerden en verhalen verzamelden. Op Karavaan zijn dit jaar de eerste voorstellingen te zien die toen geboren zijn: Verkassen II van Het Gezelschap en de Westfriese Omloop van Pé Okx. In 2010 heeft Karavaan 5eKwartier en De Afleiding (PeerGrouP) uitgenodigd om het KaravaanLab vorm te geven.

Google-live in Opmeer

Als een levende zoekmachine brengen negen theatermakers, componisten en beeldend kunstenaars verhalen in kaart in Opmeer, van oorsprong hét melkparadijs van Westfriesland. Zij gaan op zoek naar de geheimen en bedreigingen van dit agrarische paradijs. Ze zoeken naar antwoorden op vragen als: wat betekent de globalisering en de schaalvergroting voor een klein dorp? En wat is de link tussen het landschap, de mentaliteit en agrarische ontwikkelingen? Hoe groot kan een paradijs eigenlijk worden?

In april en juni dit jaar verzamelen de makers verhalen van agrariërs, ondernemers, bestuurders, cultuurfilosofen, trendwatchers en historici. In juli is publiek welkom om samen met de makers deel te worden van de zoekmachine. Zo verzamelt 5eKwartier bouwstenen voor een locatievoorstelling in 2011.

Ga mee op expeditie tijdens het KaravaanLab

Van tot donderdag 15 t/m zondag 18 juli 2010 presenteren de theatermakers hun bevindingen in het KaravaanLab. Een select publiek kan rekenen op exclusieve ontmoetingen, theatrale experimenten en spannende expedities. De verhalen die loskomen bij de koffie of de borrel dragen weer bij aan het theatrale onderzoek. En wellicht dat u volgend jaar uw verhaal terug hoort in de voorstelling.

Het verzamelpunt is de tijdelijke locatie van het KaravaanLab. Maar niet alle activiteiten vinden daar plaats. Om alles te kunnen zien zult u wellicht ook te voet, per fiets, zelfs op de trekker of achterop een motor naar locaties in de directe omgeving reizen. Let op: deze ervaring is slechts voor een select publiek!

Nieuwsgierig naar dit spannende avontuur?

Het KaravaanLab is exclusief toegankelijk voor bewoners van de gemeente Opmeer en Vrienden van Karavaan.

Dus word vriend van Karavaan, ontmoet de makers en ga mee op avontuur. Voor meer informatie lees het Vriendenaanbod.

KaravaanLab 2010 wordt gemaakt door Danielle van Vree (theatermaker), Brigitte Defaix (theatermaker), Freek Vielen (documentairemaker), Bert Hana (acteur/theatermaker), Nynke Borgman (theatermaker), Ted van Leeuwen (componist/theatermaker), Pepijn Smit (theatermaker), Eric Langendoen (beeldend kunstenaar) en Thijs Koenen (beeldend kunstenaar). 

Floris van Delft en Riet Mellink van De Afleiding (PeerGroup) en Titia Bouwmeester en Ilse van Dijk van 5eKwartier ontwikkelen een inspirerend programma om het artistieke onderzoek aan te jagen en te verdiepen en gaan op zoek naar nieuwe manieren om diverse publieksgroepen bij het KaravaanLab te betrekken. 

5eKwartier maakt vanaf 2004 geëngageerd locatietheater in gemeenschappen in verandering. Onder artistieke leiding van Titia Bouwmeester ontwikkelen kunstenaars theatrale vormen om zichtbaar te maken wat de impact is van (mondiale) veranderingen op de schaal van een mensenleven. Naast kunstenaars worden culturele en maatschappelijke organisaties en bewoners betrokken. Persoonlijke drijfveren van alle betrokkenen vormen het fundament onder ieder project. www.5ekwartier.nl

De Afleiding is een levend kenniscentrum voor locatietheater van het Drentse locatietheatergezelschap PeerGrouP, die zich met name bezig houdt met rurale thema’s. De Afleiding voorziet in een behoefte van jonge én ervaren theatermakers om zich te verdiepen in locatietheater. Floris van Delft en Riet Mellink begeleiden kunstenaars/theatermakers in hun onderzoek. www.peergroup.nl

GROETEN UIT OPMEER

“In elk gesprek dat ik tot nu toe in Opmeer gevoerd heb, komt het land terug. Gewonnen land, boerenland, land van de voorvaderen, koeienland, schapenland, verpacht land. En iedereen die hierover spreekt, lijkt te weten waar elke laag van dit land uit bestaat: vanaf de winning van het moeras tot de groene graslaag die er nu op ligt.”

“Ik vermoed dat de ziel van de Westfries woont in de verbondenheid met zijn land”.

“Ik sta ineens als stadse vreemdeling in een onbekend huis. Ik praat met de vrouw des huizes, haar man schuift ook aan. Jaar in jaar uit gewerkt met z’n twee op de boerderij, daar wordt je sterk van, maar ook moe. Nu zijn ze los van dier en zorg. Dat geeft ruimte en gemis. Nu is het soms zo stil.”

“De houding dat alles mogelijk is als je er maar hard voor werkt, is in de genen verankerd. We spreken een boer die 750.000 liter per jaar mag melken en in de zomer zijn er op 1 dag 14.000 bezoekers op de landbouwtentoonstelling”.

Een Westfries: “Mentaliteit? Daar hebben wij niet echt een woord voor. Wij kijken niet zo naar binnen. We doen gewoon. We goan gewoon deur. Als een werveldwind, die snorrelt. Zo nu en dan even moai ansitte. Snokker, gezellig. Daarna weer slachtig an 't werk.”

“Het grootste probleem lijkt mij als heel Opmeer word opgeslokt door Heerhugowaard, Alkmaar of Enkhuizen. Dat heel Amsterdam zich niet meer verheven kan voelen boven die ‘domme boeren’  uit Westfriesland omdat er dan simpelweg geen boeren meer ziin”.

“Aan tafel bij agrarisch ondernemer Cees. Hij beschrijft melkstromen, noemt bizarre cijfers. Verdomde Europese regels met telefonistes in Brussel achter een computer. Onbegrijpelijke Chinese concurrentie. Zijn moeder brengt nog wat melk aan de man en deelt een banaan uit aan iemand die in haar ogen nog wat ondervoed is.”

“De windmolens zijn de draaiende wijzers van klokken aan de horizon. De tijd tikt door. We veroveren en malen droog. Het landschap is ons kind, ons kind zal opgroeien en veranderen. Ons kind zal ons tegenspreken en ongehoorzaam zijn. Maar we zullen het blijven herkennen en er van houden. We zullen onszelf herkennen in ons kind.”

“Ik voelde me in Opmeer een ontzettende onnozelaar. Ik dacht de wereld te kennen en over de meeste dingen te kunnen mee praten, maar dat bleek niet zo te zijn. Zo herinner ik me twee vrouwen die bespraken hoe je de lekkerste witlof kweekt, alsof ze het over koffiezetten hadden”.